Doszliśmy do domu Lou i
Em. Bałam się tam wejść, ale nie miałam gdzie się podziać, a do cioci nie
polecę w takim stanie. Nie chcę, aby to widziała.
-Mamusiu, jestem śpiąca.- poskarżyła się mała.
-Już. Za chwilę pójdziesz spać.- powiedziałam i zapukałam.
Drzwi otworzył mi Louis.
-Meg, co ci się stało?- zapytał.
-Zayn.- odpowiedziałam.
-Co on ci zrobił?
-Zaraz ci wszystko opowiem. Mogę wejść?.- zapytałam.
-Jasne.- powiedział i wziął mnie pod rękę.
-Umiem chodzić.- zauważyłam, ale miło mi było, że się o mnie troszczył.
Wszyscy weszliśmy do
domu.
-Megan.- powiedziała wesoła Emma, ale gdy mnie zobaczyła jej mina
się zmieniła.-Co się stało?- zapytała.
-Opowiem później.- spojrzałam na małą. Em chyba się domyśliła, że
nie chcę mówić o tym przy małej. Ona nie musi wiedzieć, co się stało. Nie chcę, żeby tego słuchała.
-Mamusiu, spać mi się chce.- powiedziała Patty.
-Chodź.- powiedziała Emma.- Ja cię położę spać.
-Dobrze.- zgodziła się Pat.
Obie wyszły i w salonie
zostałam tylko ja i Louis.
-Uderzył cię, prawda?- zapytał Lou. Chyba musiał zauważyć w jakim jestem stanie i z tego to wywnioskował
-Tak.- powiedziałam i jeszcze bardziej zaczęłam płakać.
-Cii, wszystko dobrze.- przytulił mnie.
-No nie wiem.
-Mała usnęła.- powiedziała Emma wchodzą do salonu.
-Dzięki.- uśmiechnęłam się do niej.
-Poczekaj tylko.- moja przyjaciółka poszła do kuchni i po chwili
wróciła z lodem.- Przyłóż to na policzek.- doradziła.
-Dzięki.- zrobiłam tak jak mi kazała i ból się trochę zmniejszył.
Lou ponownie mnie przytulił. Chyba dlatego, że chciał mnie pocieszyć. Emma też
się do mnie przytuliła. Poczułam się lepiej.
-Zayn to drań.- odezwał się jako pierwszy Louis.
-To on ci to zrobił?- zapytała Em. Przytaknęłam głową.-Biedactwo.
-Opowiedz jak to się stało.- poprosił mój przyjaciel. Zgodziłam
się i zaczęłam wszystko opowiadać. Czym więcej powiedziałam, tym coraz bardziej płakałam. Ciężko mi było o tym mówić. -A to bydlak.- powiedział Louis, gdy skończyłam moją opowieść.-
Zabije gnoja. Niech tylko tu przyjdzie.- wściekł się marchewa.
-Spokojnie.- próbowałam go jakoś uspokoić.
Pasiasty zaczął chodzić
po pokoju.
-Jak on mógł ci to zrobić?- zastanawiał się.
-Słuchajcie, mogłabym u was na jakiś czas zostać?- zapytałam. Chciałam jakoś zmienić temat.
-No jasne, że tak.- powiedział Louis i znów mnie przytulił.-Już nigdy nie pozwolę mu podnieść na ciebie ręki. Zrozumiałaś?
-Tak.- przytaknęłam posłusznie.
W tym momencie ktoś
zapukał do drzwi.
-To on.- powiedziałam. Miałam złe przeczucie. Szukał mnie. Nie wiem, co on chce jeszcze mi zrobić. Zayn chyba nie rozumie, że już do niego nie wrócę.
-Pogadam z nim, a ty idź na górę.
-Ok.- tak zrobiłam.
Poszłam na pierwsze
piętro, i tam usiadłam na podłogę. Chciałam posłuchać, co powie Zayn.
-Ja otworzę.- powiedziała Emma i usłyszałam, jak drzwi się
otwierają.
-Jest tu Megan?- usłyszałam jego pytanie. Ach, czyli rzeczywiście mnie
szuka.
-Nie, nie ma jej tu.- skłamała Em.
-Teraz jej szukasz bydlaku.- do akcji włączył się marchewkowy.
-Czyli wy o wszystkim wiecie?- zapytał Malik.
-Tak. Meg mi dzwoniła i o wszystkim powiedziała. Czy ty jesteś
świadomy, jak bardzo ją skrzywdziłeś?!- teraz zdenerwowała się Emma.
-Kurde, wiem.- przyznał Zayn.
-Co ty sobie wyobrażałeś?- zapytał Lou.
-Nic sobie nie wyobrażałem. To było przez przypadek.
-Dlaczego to zrobiłeś?
-Ponieważ bałem się o nią. Tak cholernie się bałem. Nie chciałem,
żeby znowu coś jej się stało. Bałem się o dziecko. Chyba mnie rozumiecie?
-No właśnie, że nie.- zaprzeczyli równocześnie Louis i Emma.
-Bardzo chciałem mieć dziecko z Megan, ponieważ boję się,
że kiedyś zostanę sam.
-Przecież masz Patty.- zauważyła moja przyjaciółka.
-Dobrze wiesz, że Pat nie jest moim dzieckiem, tylko Liam’a. Boje
się, że kiedyś się tego dowie i mnie opuści i zostanę sam.
-Ale przecież nie musiałeś bić Megan.- przyznał Louis.
-To było przez przypadek. Ja nie chciałem.
-Wiesz o tym, że możesz jej już nigdy nie odzyskać?- zauważyła
Emma.
-Wiem o tym. Mam nadzieję, że mi to wybaczy.
-Na jej miejscu bym ci nie wybaczył. Zachowałeś się jak gnojek.
Jak można zrobić to własnej żonie?- nerwy pasiastego wróciły. Bałam się, że on
uderzy Zayn’a i dojdzie do bójki. Nie chcę tego. Nie chcę, żeby faceci bili się z mojego powodu. A co, jeżeli któremuś z nich coś się stanie? Nigdy sobie tego nie wybaczę.
-Wiem, że jestem gnojkiem. Coś jeszcze chcesz mi powiedzieć!-
wkurzył się mój mąż. No tak, mąż. On dalej był moim mężem. Myślę jednak, że
wkrótce się to zmieni.
-Pogadamy kiedy indziej.- powiedziała Emma.
Słyszałam, jak drzwi się
zamykają. Wkrótce znaleźli się przy mnie Em i Lou.
-Słyszałam waszą rozmowę.- przyznałam.
-Meg, czy ty mu to wybaczysz?- zapytał marchewa.
-Louis, ja mu nigdy tego nie wybaczę. Za bardzo mnie skrzywdził.-
odpowiedziałam.
_____________________________________________________
Przepraszam, że taki krótki rozdział, ale byłam na małych wakacjach, a jak najprędzej chciałam dodać rozdział.
Tak naprawdę to miałam nigdzie nie jechać, ale jednak wyszło, że jadę. No trudno.
Co myślicie o rozdziale?
Czy Zayn dobrze postąpił?
I jak myślicie, czy Megan mu to wszystko wybaczy? W sumie wszystko będzie zależało od Was.
Ok. A teraz coś z innej beczki ;p
Polecam tego bloga: http://4-ever-be-yourself.blogspot.com/
Serdecznie zapraszam :)
Do następnego !!!
Kocham Was.
_____________________________________________________
Przepraszam, że taki krótki rozdział, ale byłam na małych wakacjach, a jak najprędzej chciałam dodać rozdział.
Tak naprawdę to miałam nigdzie nie jechać, ale jednak wyszło, że jadę. No trudno.
Co myślicie o rozdziale?
Czy Zayn dobrze postąpił?
I jak myślicie, czy Megan mu to wszystko wybaczy? W sumie wszystko będzie zależało od Was.
Ok. A teraz coś z innej beczki ;p
Polecam tego bloga: http://4-ever-be-yourself.blogspot.com/
Serdecznie zapraszam :)
Do następnego !!!
Kocham Was.
